Papierowa miłość

Papierowa miłość

Jest w naszym życiu moment, w którym już wiemy, że mamy wszystko, o czym tylko możemy marzyć. W którym miłość jest na wyciągnięcie ręki i po prostu trzeba po nią sięgnąć.

Dla bohatera książki taki moment również nadszedł. Pamiętał ten dzień. Piątek, trzynastego. Tamtego dnia książkę, w której on egzystował wypożyczyła pewna dziewczyna. Nie posiadał się z radości, ponieważ od dawna nikt nie zagłębiał się w jego przygody.

Kobieta zabrała się za tę książkę od razu, gdy wróciła do domu. A on ją obserwował. Jej reakcje. To, jak na policzki wchodzą rumieńce, a oczy błyszczą ze zdziwienia albo wzruszenia. Dokładnie lustrował jej twarz, każdy pojedynczy pieg, małą bliznę w kąciku ust, kilka pasm włosów, które opadły jej na czoło.

Była piękna – zdawał sobie z tego sprawę. Nigdy nie widział cudniejszej istoty. I tak delikatnej. Z ogromną dokładnością gładziła każdą kartkę, powolnymi ruchami obracała strony, jakby obawiając się, że zniszczy taki wielki skarb.

Bohater pamiętał wiele osób, które czytały jego historie. Rzucały książkę w kąt domu, brudziły jej kartki jedzeniem i palcami, tłustymi od chipsów, zaginali rogi, pozostawiając blizny na jego duszy, które nigdy nie znikną.

Pamiętał pięciolatkę, która do niego się dobrała i popisała pierwszą stronę swoimi inicjałami. Sześćdziesięciolatka, który rzucił książką w żonę, dwunastolatkę, która śmiała się w nieodpowiednich momentach, nie rozumiejąc tragedii, która wydarzyła się między stronami.

Ale wszystko, co dobre kiedyś się kończy. Dziewczyna oddała książkę do biblioteki, zapominając o niej od razu, gdy zobaczyła, że na bibliotecznej półce stoi nowy tom sagi Szeptem.

Bohater mruknął z dezaprobatą. Żałował, że nie zatrzymała go na wieki. Był pewny, że ją kocha. Nie tak, jak kocha się matkę, babkę, ciotkę czy przyjaciółkę. Ale nie też w sposób, jakim kocha się drugą połówkę.

Kochał ją tak, jakby była jego światłem. Bo była. Jeżeli to nie była miłość, nie wiedział, co to może być, ale nie chciał pozbyć się tego uczucia.

Mijały tygodnie, a on umierał z tęsknoty..

Pewnego dnia do biblioteki przyszedł jakiś typ. Wziął kilkanaście książek, w tym przygody naszego bohatera, i poszedł z nimi do domu, nawet nie mówiąc bibliotekarce, że je wypożycza. Ona nawet tego nie zauważyła, zbyt zaabsorbowana przeglądaniem strony randkowej.

Mężczyzna w domu wydzierał z każdej książki kartki i wrzucał je do pieca. Bohater wiedział, że umrze.

I w końcu nadeszła na niego kolej.

Umierał z myślą o owej dziewczynie.